Deze boerderij werd in 1919 gebouwd door Michiel van Til en Dientje van Arragon en werd later bewoond door Evert Jan en Berendje Oosterink. Op deze boerderij vonden diverse personen in de oorlogsjaren een onderduikadres.

De verhalen van de Hanenhoek zijn vooral blijmoedige verhalen, omdat er nooit verraad in het spel is geweest. Natuurlijk was het van tijd tot tijd erg spannend rond de boerderij, waar soms acht mensen tegelijk zaten ondergedoken. Brutaal en niet bang zijn was het devies van moeder Oosterink. Zo kwam er eens een bericht dat er negental Duitsers ingekwartierd moesten worden. Op dat moment waren er ook nog een aantal onderduikers op de boerderij, die ijlings van de voorkamer naar de schuilplaats moesten. Berendje was niet bang voor de Duitsers en dat blijkt uit het verhaal dat ze vaak vertelde aan de kleinkinderen.

Er was een Duitser die een ree had geschoten en hij gaf haar de opdracht om het te braden. Dat vertikte ze ten enenmale. En toen de bezetter 's avonds, na een vermoeide dag, een heerlijk reebout dachten aan te treffen, moesten ze het doen met enkele koude resten. En zo is het al eens gebeurd dat een Duitser bij de familie aan tafel wilde gaan zitten, dat ze hem met stoel en al naar buiten heeft gebonjourd. Sindsdien werd de vrolijke moeder de stoute, ondeugende vrouw genoemd.

Men nam wel de nodige voorzorgsmaatregelen: zo werd een buitendeur zodanig in de schanieren gezet, dat het goed piepte. En onder de mesthoop was een hol wat een ideale schuilplaats was in tijd van nood. De onderduikers hadden niets te klagen op de boerderij, ze hadden voldoende te eten en konden fit blijven door te werken. Karnen, aardappelschillen en mest op het land kruien deden ze om de beurt, en allemaal in dezelfde kleding zodat de omgeving niet in de gaten kreeg dat het steeds andere personen waren. Zo hoefden de onderduikers niet de hele dag in de schuilkelder te zitten.

Pas veel later ontdekten de bewoners van de Hanenhoek dat ze een aantal beroemdheden hadden ontmoet: mevr G.J. van den Bosch-Bredhouwer, later burgemeester van Brummen, Joop en Liesbeth den Uyl, later minister president van Nederland, allemaal om eten op te halen. Toch is de afloop niet altijd even gelukkig, zoals het geval is met een student die werd gepakt bij een overval op een wapendepot en op transport naar Duitsland werd gezet en niet terug kwam.

Op vrijdagmorgen, 4 maart 1983, werd door Mevr. Oosterink-van Til en Mevr. Derksen-Wentink in de toen in aanbouw zijnde wijk Den Hanenhoek, een straatnaambord met de naam "Verzet" aangebracht. Met die naamgeving wordt herinnerd aan het verzet in de oorlog in Zelhem, maar ook aan het onderduikadres in de boerderij Den Hanenhoek.